Onderwijs op afstand vraagt meer zelfstandigheid van leerlingen. Sommigen blijven thuis proberen als ze even vastlopen, terwijl anderen meteen het bijltje erbij neergooien.
Veel leerlingen reageren liever boos of afwijzend dan dat ze toegeven dat ze iets spannend vinden. Terwijl ze heel hard roepen dat het SAAI is, zijn ze eigenlijk bang om af te gaan. Om fouten te maken (‘…en dan lachen de anderen me uit…’). Of om de opdracht niet af te krijgen (‘…en ik ben altijd de snelste in de klas…’). En dus verzinnen ze smoesjes om spannende dingen te vermijden.
We willen graag dat leerlingen nieuwe uitdagingen aangaan. Dat ze denken: 'Dit wil ik wel proberen. Hier kan ik veel van leren!' in plaats van: 'Dit kan ik toch niet'. Maar hoe kun je dit als leraar beïnvloeden?