Klassenbezoeken schieten er nogal eens bij in bij leidinggevenden. De wil is er wel, maar er is gewoonweg een gebrek aan tijd. Met kortdurende klassenbezoeken, ‘flitsbezoeken’, kun je in korte tijd toch een goed beeld krijgen van de kwaliteit van de lessen op school.
Veel leerlingen zijn bang om fouten te maken. Ze aarzelen om risico’s te nemen, zeker ten aanzien van de hele klas. Door bijvoorbeeld een verkeerd antwoord te geven op een vraag. Niet zozeer de angst voor een verkeerd antwoord, maar juist de angst om dom over te komen of voor gek te staan.
Maar hoe leer je leerlingen denken? Hoe zorg je dat ze echt gaan ‘kauwen’ op een vraagstuk? Door ze een leeruitdaging aan te bieden waarmee je ze een beetje in verwarring brengt.
Ons brein is kampioen in het verwerken van visuele informatie. Het zal geen verrassing zijn als we je vertellen dat tekeningen heel nuttig zijn om je uitleg te verhelderen.
De Corona-periode maakt een ding pijnlijk duidelijk: thuisonderwijs vergroot de ongelijke kansen tussen kinderen. Wat kun jij, als leraar, daaraan doen? Het krachtigste middel is je mindset.
Je kent ze vast. Leerlingen die maar niet kunnen beginnen aan hun taak. Leerlingen die het lastig vinden om hun ideeën bij te stellen. En leerlingen die hun werk nooit af hebben omdat ze te weinig besef van tijd hebben. Tijd om te gaan werken aan hun executieve functies.
Een school zonder klassen - dat roept veel vragen op. Hoe ziet dat eruit? Is het niet enorm chaotisch? En werkt dat fijn, als je geen eigen groep hebt? Wat zijn de voordelen voor het leren?
Ben jij weleens op een school geweest die het leren anders organiseerde dan in jaarklassen? Zo’n school maakt nieuwsgierig. Hoe doen ze het? En waarom?
Onderwijs op afstand vraagt meer zelfstandigheid van leerlingen. Sommigen blijven thuis proberen als ze even vastlopen, terwijl anderen meteen het bijltje erbij neergooien.
Ongelooflijk om te zien wat het onderwijs deze weken voor elkaar krijgt! Mijn complimenten aan
alle leraren en schoolleiders die in no time omschakelen en nu lesgeven op afstand.
Het zijn rare tijden. Opeens zit je achter een scherm les te geven. Online probeer je informatie over te dragen. Dat vergt de nodige flexibiliteit. Hoe zorg je dat je boodschap goed overkomt? Dat iedereen begrijpt wat je bedoelt, ook op afstand?  
We horen vaak van leraren die bij ons een Kagan Coöperatief Leren training volgen: “Coöperatief leren? Ik dacht dat ik dat al lang deed, maar...”
Dan blijkt dat écht coöperatief leren, volgens de unieke aanpak van dr. Spencer Kagan, toch iets anders is: “Wat ik deed was groepswerk.”
Veel leerlingen reageren liever boos of afwijzend dan dat ze toegeven dat ze iets spannend vinden. Terwijl ze heel hard roepen dat het SAAI is, zijn ze eigenlijk bang om af te gaan. Om fouten te maken (‘…en dan lachen de anderen me uit…’). Of om de opdracht niet af te krijgen (‘…en ik ben altijd de snelste in de klas…’). En dus verzinnen ze smoesjes om spannende dingen te vermijden.
1 van 4